1 : ما مردگان زنده مانده ایم !
پوست تخم انسانیتیم
که زمینمان تف کرده است !
به کجا توانیم رفت ؟

2 : خم شده ام
برای دیدن رویت
در آیینه ی بی غبار جویبار
دریغا !
قرن ، قرن ِ جشن وزغ هاست !