Beautiful dreamer, wake unto me,
Starlight and dewdrops are waiting for thee;
Sounds of the rude world heard in the day,
Lull’d by the moonlight have all pass’d away!

Beautiful dreamer, queen of my song,
List while I woo thee with soft melody;
Gone are the cares of life’s busy throng.

Beautiful dreamer, awake unto me!
Beautiful dreamer, awake unto me!

Beautiful dreamer, out on the sea,
Mermaids are chaunting the wild lorelie;
Over the streamlet vapors are borne,
Waiting to fade at the bright coming morn.

Beautiful dreamer, beam on my heart,
E’en as the morn on the streamlet and sea;
Then will all clouds of sorrow depart,

Beautiful dreamer, awake unto me!

by  Stephen Foster

source : poetry-online

when you reading this verse , turn on this music !
Love_Theme
compser : Nino Rota

آه چه سخت است خواستنت
آن گونه که من می خواهمت!

از عشق تو ،
آسمان و قلبم و کلاهم
در کار آزار من اند.
چه کسی خربدار روبانی است که من دارم
و این اندوه کتانی سپید ،
تا از ان دستمالی بسازد ؟

آه چه سخت است خواستنت
آن گونه که من می خواهمت

فدریکو گارسیا لورکا—————تقدیم به” وجودی” که همه نور است و روشنایی

” سرفه هم
که می کنم
تنهایم .”

咳をしても一人

بیش از این چه می خواهید بدانید ؟ !

اوزاکی هوسای(1926-1885)

منبع : برف بهاری

اين شعر را پس از خودكشي ماياكوفسكي در جيب او يافتند ؛ ظاهرا آخرين شعر اوست

ساعت از نه گذشته، بايد به بستر رفته باشي
راه شيري در جوي نقره روان است در طول شب
شتابيم نيست،با رعد تلگراف
سببي نيست كه بيدار يا كه دل‌نگرانت كنم
همانطور كه آنان مي‌گويند،پرونده بسته شد
زورق عشق به ملال روزمره در هم شكست
اكنون من و تو خموشانيم،
ديگر غم سود و زيان اندوه و درد و جراحت چرا‌؟
نگاه كن چه سكوني بر جهان فرو مي‌نشيند
شب آسمان را فرو مي‌پوشاند به پاس ستارگان
در ساعاتي اين‌چنين، آدمي بر‌مي‌خيزد تا خطاب كند
اعصار و تاريخ و تمامي خلقت را

منبع : وبلاگ خوب شانای (داود پنهانی )
——————————پ 1 : خبرخوان cinemart آنقدر برای من جذاب و مفید بوده که بخواهم از دوست
خوبم se7en بابت راه اندازی آن تشکر کنم
آی شعرا ، هنرمندان محترم ، حتی ورزش دوستان عزیز tumblr را دریابید !
این tumblr یعنی صرفه جویی در وقت ! یعنی لذت خواندن
جهت یادگیری به وبلاگ خوب دکتر، به قول خودش شیفت میدهیم ( شما را ! )
در ضمن عکس هایی که خانم نعمتی میگیرند ، ارزش دیدن دارند
ببینید و یک دعای مختصری جهت افزایش سرعت ذغال نت بفرمایید
شاید به درگاه ملوکانه رسیده ، اجابت گردد!! ( عمرا)

همه چیز از یک لینک ساده شروع شد ! بله ! از یک لینک
به وبلاگی که هر وقت می خواندم ، کلماتش را از جنس نه حروف که روح
و جسم انسانی می یافتم که اگرچه نمیشناختمش و هم اکنون نیز چنین

است ، اما احساس هم دلی شاید و یا چه بگویم ؟ نزدیکی ، قربت و … در
وجودم شعله میکشید
بگذارید بگویم احساس عجیب ! اسم دیگری نیافتم !
فقر کلمه در من بیداد می کند
یک عمر ، نوکری اعداد را کردن ، حاصلی جز این ندارد
ابن رابطه ی عجیب و این احساس عجیب ترهمچنان باقی است
اگر چه فرسنگ ها دورتر هستیم و اگر چه فواصل زیادی بین ما هست
چه فرهنگی و علمی و سنی و حتی قومیتی ، اما زبان شعراین آدم
بر همه ی این فواصل خط بطلان کشید و آن کرد
که کسی نتوانسته بود با من بکند
اما به راستی !
این روابط بسیار دور و بسیار نزدیک قرن بیست و یکم ، نشان از تنهایی
انسان این قرن سیاه اگر نباشد ، نشانه ی چیست ؟

توضیح : چند خط را نمیدانم چرا ! حذف کردم !
توضیح 2 : امیدوارم جوازِ نگرفته ام از علیرضا روشن

تایید بشود ، برای این چند شعری که از او خواهم گذاشت !
اگر چه هر وقت بخواهد ، بدون چون و چرا ، این پست را هم
حذف خواهم کرد
———————1 :

زیتون اورشلیمی چشم‌های تو
عبارت غرناطه‌ای اندامت
آهوی خوش خرام شعری که در پستانت پنهان کرده‌ای…

آه

تو تنت قوافی سعدی‌ست
تو لبت شعر حافظ است

به من مگو
نه
مرا مگو
که برای آموختن سجع

دیوان مجانین شاعر را از بر کنم

از جنبش آرش ِ ابروهای تو
ای غزال آخرین
هزار دشت شیران مشوش می‌شود
تو کلماتت را زبده ترین ویراستاران ویراسته‌اند
شعر بی واژه‌ی من

بانوی ِ مخمل های ِ زیتون

به آتش ِ ديگ ِ گِل مال ِ دره‌‌ هيزم انداخت

تا رود بجوشید

و مِه برخاست

زن گفت:

“نوشيدن ِ جوشانده‌ي ِ جنگل

به وقت ِ تكيه بر خرمالوي ِ پير

به تماشاي ِ مه

در پياله‌ي ِ پر شير ِ پرتگاه

تزریق زندگی ست در رگ ِ مرگ”

مرد گفت:

“در پیاله ی شير

کدام مست عكس ِ رخ ِ يار می بیند؟

شراب را

شیر

شرنگ است”

باد

خسته و خیس

از خزان و خرمالو گذشت

– ” آن کو آرام ِ جانش را از او دریغ کنند

گورش پیاله ی ِ می”

دره

دهن دره کرد

مرگ بوی ِ می گرفت

مه بوی ِ نای

زن در سکوت ِ مَرد مُرد

و مِه

خیس خیس و خرناسه کشان

ماسید

باد در سرو

دست ِ ستایشگر من بود

در خرمن ِ آتش‌رنگ ِ موهای او

گفت:

نه آتشم من

که رودم

آب در هاون می‌کوبی بی قدر!

هیزم به هاویه می‌بری بی مقدار!

گفتم:

آب ِ خروشان ِ اندام ِ تو را

آسیاب ِ بی خستگی‌ ِ ارواح ِ پیاپی ِ من آرد می‌کند

چه حاجت دارم من به کوبیدن؟

تنم تنور ِ داغ ِ جهنم

چه محتاجم من

به دودسوزی ِ ‌ بی بهای ِِ هیمه‌ی خُردی که تو داری؟

رود

– غران و توپنده-

راه دیگر کرد

و

سینه‌ی سرو را

به ضرب ِ خنجر ِ آبگونش خست

پس آنگاه

باد پوسید

و گندم‌ها را

سکوت ِ میزان‌ ِ گِرد ِ آفتاب پوکاند

دهقان گفت:

“خورشید

یخ می‌تابید

اما موهای او

همچنان راز آتش بود”

آخر کدام شعرش را بگذارم که آن یکی دلگیر نشود؟

چشمانم را بر علم و تجربه فرو می بندم
و لایتناهی را می بینم
چون خطی راست ، که هم بدان جا که آغاز شده ، پایان می یابد
زیرا که لایتناهی و خط ، دایره گونند.

نه زمانی و نه مکانی است
و نه چیزی – اگر هر آینه چیزی باشد -

هیچ چیز که به خود بجنبد – آن سان که هراکلیت می اندیشید – وجود ندارد

من وتو و او ، این یا آنیم ، این روشن است
اما حتی شیطان نیز می داند که ما که ایم !
بی نهایت و جاودانه ، خیالاتی از هوایند
که بسیاری از آن سخن گفته اند ، گر چه هیچ یک آن را در نیافته اند
می کوشم در بیانی دقیق ، این دو را تبیین کنم :
دیروز به خواب دیدم که سر سفری دارم.
————————————-
این شعر بسیار زیبا و رمزآلود  سروده ی Ezequiel Martinez Estrada شاعر آرژانتینی
و نویسنده ی رساله ی مشهور "رادیوگرافی پامپا " است.
این شعر را بارها خوانده ام
و بارها مرا به فکر فروبرده و در خیالاتم هزار خط و دایره ترسیم کرده است
و نمیتوانم احساس عجیبی که با خواندن آن پیدا می کنم ، بیان کنم
این شعررا – نمی دانم اسم این واقعا شعر است ؟ -
به دوست ندیده وعزیزی تقدیم می کنم ، به پاس علاقه اش به فرهنگ اسپانیولی
————————————————————————————
منبع : شعر آمریکای لاتین ، ترجمه ی تقی هنرور شجاعی و حشمت الله کامرانی
انتشارات امیرکبیر ، 1381 ص 47

دوست دارم عشقم بمیرد
در گورستان باران بگیرد
و در کوچه هایی که گام برمی دارم،
ببارد
همان عشق گریانی که گمان می کرد مرا دوست دارد

چند شعر دیگر را اینجا ببینید ( یا بخوانید ! )
——————————————
نظر امام خمینی و آیت الله طالقانی در مورد حجاب—>irMedic
یک سوال : الگوی عملی ما برای رفتارها و گفتار و کردارمان چه کسانی هستند ؟
اگر الگو داریم ، آیا به راستی حقیقت را دیده ایم ؟
یا فقط در حرف بوده که بله الگوی عملی من فلان شخصیت یا جسم هست !
ولی هر چه صلاح بدانم ! ، می کنم

از ساحل دور میشوم

و قایق مرا از من جدا می کند
و قایق
دور می شود
دورتر
چندانکه جوانی ام
چون فانوسی
پشت سرم
در دور دست ها
به خاموشی می گراید.

“قابیل امام وردی”

مزخرف !
و این واژه ای است منحوس ، تکیه کلام ما و من می گویم
همه ی زندگی ما …

ٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰ ” ماه در آب می گذرد
آسمان چه آرام است
لرزش دیرینه ی رود ،
درو کنان می گذرد آرام
در این میانه غوک جوانی ،
ماه را به جای آیینه گرفته است !”

و من و شاید ” ما ” حسرت آن غوک جوان را می خوریم
که نه ماه میبینیم و نه آینه …

ماه من … ، ماه من ….
آینه ی من… ، آینه ی من …

ماه مرا دیوار و آینه ام را غبار گرفته است ،
رو بنما در آینه ی بی غبار جویبار!
رو بنما … ، صنما …
اگر… قورباغه ها بگذارند—————————————————-
ٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ٰٰٰٰٰٰٰٰٰٰ نیم ماه ،گزیده ی اشعار لورکا ، ص 58 ، ترجمه ی زهرا رهبانی و نازنین میرصادقی
انتشارات نگاه ، 1381

دلم گرفت ! نمی دانم چرا .چطور میشود دل نگیرد . چطور ؟
Thanks from Lucas Gonze

to very good entry about music and it’s players.
Read 1 Bit Audio Player to learn more